HABITATA II

HABITATA II

Eraikina egin behar den zelaia hautatu eta gero, bertan egingo den etxebizitza diseinatzen hasi naiz. Hasteko, eraikitzerako orduan zeri emango zitzaion garrantzia pentsatu nuen; alde batetik etxebizitzak duen kokapena dela eta Etulain herrirantz dituen bistak aprobetxatu behar zirela erabaki nuen. Bestetik, zelaiaren maldaz lagunduz etxebizitzaren zatiren bat “kolgantea” izango zela erabaki nuen.

Gero, bertan biziko den jendearen logelak edota egoteko tokiak, zen jendearen arabera aldakorrak izango zirela esan ziguten. Hau da, norbait joaterakoan etxebizitzak nolabaiteko aldaketa sumatu behar zuela eta alderantziz. Honek kamioiek eta trailerrek dituzten karga eta deskarga metodoak ekarri zizkidan burura, eta horrelako metodo bat erabiliko nuela erabaki nuen. 

Ideia hauek buruan nituela diseinatzen hasi nintzen. Eta hau izan zen emaitza:

Planoak:

Maketa:

HABITATA I

HABITATA I

Nik aukeratutako habitata Nafarroan kokatuta dago, Etulain eta Leazkue izena duten bi herrien artean. Zelai hau aukeratu dut bertan jolasten nuelako txikia nintzenean eta Etulainen, hau da, ni hazi naizen herrian kokatu nahi dudalako niretzat izango den etxea.

Gainera, zelaia honek nahiko arrapala handia dauka eta lehen aipatutako bi herriak baino zertxobait altuago dago, sekulako bistak eskaintzen. Zelaiaren eskuin aldean gainera Baratsueta mendia dago, eta honek "Los Pitufos" parkea dauka bere magalean, zonaldeari berezko nortasun bat ematen.

Kokapen planoak:

Parzela honetan bizitzeko aukeratu ditudan pertsonak 18 urteko neska mutilak dira, gauza asko dituzte komunean beraien artean, baina era berean, bakartzen dituzten ezaugarriak dituzte guztiak. 

Pertsona	Adina	Bizimodua	Bakarkako beharrak	Taldeko beharrak	Behar finkoak	Denboraldiko beharrak
Nerea Jimenez	18	·  Kimika ikaslea ·  Oboe jolea ·  Musika entzuteko ohitura ·  Futbolzalea	Musika ikasteko lekua Erlaxatzeko bainuontzia	·  Ikasteko lekua ·  Laborategia ·  Komuna ·  Sukaldea	·  Komuna ·  Sukaldea ·  Bakoitzaren logela ·  Elkarrekin egoteko tokia	·  Laborategia ·  Ikasteko gela
Unai Clemente	18	·  Kimika ikaslea ·  Erretzailea ·  Teleskopioan begiratzea gustuko ·  Futbolzalea	Leiho handia izarrak ikusteko Sofa handia
Fermin Elizalde	18	·  Kimika ikaslea ·  Ordenagailu jolasen zalea ·  Txistu jolea ·  Futbolzalea	Musika ikasteko lekua Ispilu handia
Sergio Elcano	18	·  Kimika ikaslea ·  Argazkilaritza gustukoa ·  Korrika egitera joateko ohitura ·  Futbol epaile bezala lanean	Argazkiak inprimatzeko lekua Dutxa handia eta atetik gertu

Guzkia batzen den irudigrama edo organigrama hau da:

NIRE LOGELA

NIRE LOGELA

Beste askorena bezalakoa eta era berean bakarra. Gauaren bakardadean nirekin datorrena eta nire ametsen sekretuen lekuko dena.

Logelan sartuta eskuinaldean nire ohea dago, laranja kolorekoa, gelari argitasuna et berotasuna ematen diona. Leihoaren aurrean kokatuta dago. Nire gelan eguzkiaren eta ohearen laranjak nahasten dira eta gela osoan zehar sakabanatzen.

Ezkerraldean berriz, apalategi bat. Ikas lanerako hainbat trasturen begirale eta zaindari. Honen gainean argazki bat, hainbat lagunen argazkia. Honen aurrealdeko paretan beste hainbat argazki, logelari nolabaiteko nortasuna ematen.

Logelaren amaieran ikasmahaia, ordu luzeko ikas saioetan nirekin datorrena. Urte bakar batentzako logela da hau, baina hala ere ezin da ezeztatu nirea dela logela eta nire esentzia daramala.

DIKOTOMIA

DIKOTOMIA

Dikotomia bat zerbaiten bi estremoak adierazten ditu. Pentsamendu dikotomikoa oso ohikoa da gure gizartean, beti gaude pentsatzen modu honetan; ekintza bat egiterakoan zer dagoen ondo eta zer gaizki aztertzen, nonbaitera joaterakoan ea gertu edo urrun dagoen etab.

Kasu honetan nik aztertutako dikotomia triste eta pozik sentsazioetan mugatzen da. Baina horiek al dira sentitzen ditugun sentsazio bakarrak? Ez dut uste.

Milaka sentsazio desberdin izan ditzakegu batera, pozik egon gaitezke eta era berean triste egon. Adibidez, eguberrietan, pozik egon gaitezke familiarekin ospatzen ari ditugulako baina triste ere sentitu gurekin ez dauden pertsonen falta inoiz baino gehiago somatzen dugulako.

Gainera, bi sentsazio hauetaz aparte beste asko ere izaten ditugu. Esaterako urduritasuna, intriga, nekea,  harridura…

Nire maketatxoan “neutroa” izango litzakeen sentsazioa jarri dut erdian. Baina nire galdera da, izan daiteke sentsazio neutro bat izatea edo hobeto esanda, izan daiteke ezer ez sentitzea? Erantzuna argia da niretzat: Ez! Beti gaude zerbait sentitzen, horretaz ohartu ala ez berdin du, gauza da ezin dugula ezer sentitu gabe bizi.

Beraz, saiatu behar gara pentsamendu binario hauek alde batera uzten eta gure pentsatzeko era zabaltzen ikuspuntu ezberdinak izateko eta hauek ulertzen eta barneratzen saiatzeko.